We zijn al enkele weekenden bezig geweest met de trap terug te zetten. Het eerste deel staat al, maar het laatste – dat we zelf in elkaar zetten- is meer werk dan gedacht. Ik heb ook een klein meetfoutje gemaakt in een zijplank, waardoor de treden niet recht zouden staan. Na 15 min proberen het ding in elkaar te zetten, bleek dat dat gewoon niet mogelijk was. Dus nu moeten we de helft opnieuw doen (op de foto is de linkerkant er gewoon tegen gespijkerd, terwijl dat het erin gefreesd hoort te zijn). Het was ook wel te denken dat het niet van de eerste keer goed zou zijn. Zo’n trap maken is nog wel ingewikkeld. Hopelijk komt er toch nog schot in de zaak, en moeten we geen hulplijnen inschakelen, want het echt vervelend om het niet vooruit te zien gaan.

Vorig weekend werd België weeral geïnfiltreerd door ‘die buitenlanders’. We hebben ze in vrede ontvangen met de nationale drank waar gretig aan gelurkt werd. Deze keer was er eindelijk ook eens een vrouw bij dat stelletje vrienden, yes! En nog wel eentje die de het nationale nat ook lust (zelfs de ‘speciale’ bieren) én nog kon paardrijden! Dat ben ik niet gewend (mijn toffe schoonzussen niet meegerekend he). Dus ik was blij verrast en kijk al uit naar de volgende bijeenkomst. Het doel en de aanleiding van de trip naar België was Hestival. Een gratis, lokaal festivalletje dat we vorig jaar voor het eerst bezochten met groot succes. Ook dit jaar was het een voltreffer en duurde het feest tot 5u in de ochtend. En ook dit jaar was het weer een zatte en zotte bedoening. Ik vertrok zelf met een groene fiets en kwam thuis met een rode met wat hulp van Feiko (anders was het zonder fiets want die was gepikt). Ik besluit.. volgend jaar weer! En dan zou toch eindelijk die hoop stenen omgevormd moeten zijn tot een huis, dus laten we op de Heiststeenweg afspreken. Hieronder nog enkele herinneringen genomen door Feiko.

Al meer dan een week terroriseert een egel het huishouden van ons kattenhotel hier. In het werkhuis waar de katten gevoerd worden, staat kattenvoer in de droge en natte variant om voor afwisseling te zorgen in het maal van de katten die hier gehuisvest zijn. En het mag dan wel KATTENvoer zijn, egels zijn er ook dol op! Net als vorige jaren krijgen de katten bezoek van één of meerdere egels die de bakjes netjes leegeten voor aan hun winterslaap te beginnen. Altijd leuk om zo’n egel te zien! Maar dit jaar is er wel een heel brutale vlegel op visite. Meneer (of mevrouw) veroorloofde het om zichzelf te bedienen door verpakkingen stuk te rijten, zodat de inhoud over de gehele vloer verspreid kon worden. Dat ruikt ook zo lekker toch?! Tot twee maal toe kon moederlief de boel opruimen, maar de derde keer was er te veel aan. Gevolg: de egel werd getraceerd en per emmer naar het einde van de weide getransporteerd. Gelukkig was het een vrij tamme egel, want snugger was die ook. Hij vond de weg terug naar zijn diner en de volgende dag was hij/zij als vanouds katteneten aan het peuzelen. Tijd voor drastische middelen dan maar, dacht moeders, en ze haalde weer de truc uit met de emmer. Deze keer werd de klant voorbij het dorp op de berg gedropt (zo’n 2 km hier vandaan). Ik ben benieuwd of die beestjes ook een ingebouwde GPS hebben, zoals duiven, en of hij/zij morgen weer voor de deur staat. Dat zou wel lachen zijn! (maar niet voor de opkuisende moeder)

Heb je ooit al eens voor gehad dat je midden in de zomer keelpijn en oorpijn hebt? Neen? Dan hebben we een primeur. Jurr had zondag last en ik voelde mij vandaag beroerd. Het winters gevoel is dus erg dichtbij en dat terwijl de Belgische zomer dit weekend dan toch eindelijk zal doorbreken (volgens de weerman)! Misschien hebben we het ook zelf gezocht. De laatste weekenden was het telkens feest. Van verjaardagen eind juli tot kampeertrips begin augustus, met als kers op de taart vorig weekend een trouwfeest dat doorging tot de vroege uurtjes. Volgend weekend doen we nog even normaal, maar 27 augustus geven we er weer een lap op tijdens Hestival in het naburige dorp. We hebben de inwijding van onze eigen barbecue dan gepland, dus duimen dat het niet gaat regenen.

Hallo allen! Hier zijn we weer. Helemaal opgeladen door de franse zon. We zagen wel wat regen en wolken, maar toch niet heel de tijd. We hebben genoten van zowel de bergen als de zee, van sportieve en culturele uitstapjes en vooral van het lekker niets doen en aan niets moeten denken. Ik denk zelfs dat we enkele dagen niet aan het huis hebben gedacht!

Even een update over het huis dus:

Eén reactie op “En het gaat vooruit..”

Annemie zegt:
12 July 2011 om 9:52 am

Andersom…de impregnatie-mannen waren er eerst…nu zijn de elektriciens bezig. En dat terwijl jullie zitten te luieren in het zuiden.

En ik heb ook niet stil gezeten. Wacht maar als jullie het voortuintje zullen zien. Ik ben drie dagen bezig geweest om al die verf van de venstertabletten en de boord te halen. Maar het is gelukt. En laat het gras maar groeien….

Zorg nu maar dat er snel een bezetter kan komen want er staan hier al een hoop meubelen te wachten op de verhuis.

En dat vat de voorbije twee weken goed samen met een foto hieronder van het harde werk dat moederlief leverde in de voortuin. Super toch!

Alleen de luiken en wat planten ontbreken nog vooraan. Het lijkt wel af! Voorlopig hebben we nog niet de tijd genomen om het ook echt verder af te maken (de trap zetten), want een vrijgezellenfeest vraagt energie en is veel leuker, even als een kist die we aan het maken zijn voor neefje Tom en zijn toekomstige broers en zusjes. Misschien morgen? Er staan alvast een hoop feestweekends op het programma, maar het mag ook wel eens een beetje zomervakantie zijn, toch?

Afgelopen weekend hebben we weer vooruitgang geboekt in de hoop stenen. Alle ramen zijn geplaatst! De balken voor het plafond in de hal werden vakkundig ingeslepen en ingemetseld en al het materiaal om dat dicht te timmeren werd al aangedragen. Binnenkort kunnen we haast een douche plaatsen! Alles ligt ook klaar om de traphal af te werken en de trap er weer in te zetten. Ik ben benieuwd hoe dat loopt, want zo’n trap eruit halen is één ding, maar er weer in is iets anders. Het zou wel weer een mijlpaal zijn om zonder de trapladder naar boven te kunnen. En terwijl wij van de zon gaan genieten – over 3 dagen – , gaan de elektriciens aan de gang om ons van licht en stopcontacten te voorzien. Twee dagen later volgen de injectie-mannen om de oude muren tegen vocht te beschermen. Dus het is BIJNA klaar… of toch niet? Waterleiding, verwarming, chape, pleisteren, deuren schuren, deuren plaatsen, vloer leggen, .. wachten ons nog .. maar de buitenkant is wel al 90% klaar! Dus tijd voor wat zon, du pain, du vin et du bousin in la douce France. Aan alle vakantiegangers veel plezier gewenst!

En zo bespaar je even 720€ op de rekening van de elektricien voor de installatie van de elektriciteit. Uiteraard moet je tegen een wolkje stof kunnen als je de geul voor de elektriciteit uitslijpt en uitbeitelt. De zwarte strepen op Jurr zijn gezicht zijn dus geen make-up. Intussen is ook een begin gemaakt voor een (verhoogd) terras. De puinhoop in de tuin is daarbij deels herbruikt en de rest van de hoop werd afgevoerd. We hebben bijgevolg terug een tuin! Intussen zijn de plannen voor de aanleg van het terras uitgetekend, maar de uitvoering zal even op zich laten wachten. First things first.. de laatste loodjes van het slijpwerk, het plafond vervangen in de andere helft van het huis, gyproc plaatsen, etc. Binnen zijn we nog niet rond helaas.

In het verhaal van onze bouwperikelen zijn we aangekomen aan de ‘afwerking’ volgens de experts. De man van de injectie van de muren is langs geweest en zal hopelijk snel de muren droog maken. Dan moeten we nog 6 maanden wachten voordat ze echt droog zijn en kunnen bepleisterd worden.. niet echt slim om daar zo lang mee te wachten wellicht. Nuja, het is dus nu te laat. Alle ramen zitten er intussen ook al in. De kozijnen zitten er toch in, maar in sommige ramen ontbreken nog glas, wat wel een vreemd zicht is. De man met de kraan is ook al langs geweest. Kraanman zou niet alleen de bergen steenpuin weghalen, maar ook een deel verplaatsen om het terras op te hogen. Uiteraard bestaat het woord ’simpel’ niet in het bouwvakkersboek, dus moeten we nog extra betonnen muurtjes voorzien om het puin langs onze kant van de schutting te houden. Als we dat niet zouden voorzien, dan is de kans groot dat de betonnen schutting het niet zou houden en het puin in de tuin van de buurman zou storten. En er is nog een nieuwe fase in de maak. Aankomend weekend gaan we de elektrische leidingen uitslijpen. Ik hoop maar dat mijn pols het houdt.

Als je op zoek bent naar een eigen stek, dan speelt de vraag wel eens of het nu verbouwen wordt of nieuwbouw. Iets bestaand omvormen of vanaf nul iets naar jou zin. Daarbij speelt het budget ook vaak een rol. Er wordt wel eens gezegd dat verbouwen altijd duurder uitvalt omdat je meer onverwachte dingen tegen komt die dus ook meer kosten meebrengen. En zo hebben wij ook vaak getwijfeld. Zeker toen we eenmaal bezig waren en de kosten zich opstapelden. Maar.. blijkt volgens de krant dat nieuwbouw toch duurder is. Er kwam spontaan een yes-gevoel bij mij boven. En ook wel een oef en een ai. Gronden worden steeds schaarser, steeds kleiner en steeds duurder. Wat gaat onze kinderen dat kosten? Gaan die nog wel een huis met tuin kunnen betalen? Uiteraard wil ik ook niet dat alles wordt volgebouwd, maar er moet toch een betere oplossing zijn? Een geboortestop? Nog meer renovatiepremies?

Dit is de aller eerste keer dat ik Koninginnendag zal meemaken. Ik ben benieuwd of het in de smaak zal vallen. In feite toch wel vreemd dat ik in die 9 jaar dat ik Jurr ken – en dus regelmatig in Nederland ben, nog nooit Koninginnendag mee maakte. In ieder geval zal het nog eens fijn zijn om al die leuke Hollandse vrienden terug te zien want dat is ook een tijd geleden. Dat verbouwen neemt soms te veel tijd in, die we later uiteraard zullen moeten inhalen met feestweekends in België binnenkort.